01.04.2020



Drodzy Rodzice!


Sytuacja, w której teraz jesteśmy jest bardzo trudna dla nas dorosłych a co dopiero dla dzieci, które nie wszystko jeszcze rozumieją. Przedszkolaki potrzebują przede wszystkim dużo ruchu, i zabawy. Dzieciom, które chodziły do przedszkola, brakuje  kontaktów społecznych- ich koleżanek i kolegów, ich wspólnych zabaw.

Zatem trudne zadanie przed Wami bo małe dzieci wymagają ciągłego zainteresowania sobą, zorganizowania im czasu tak, aby się nie nudziły i Was przy okazji nie zamęczyły.

Ponieważ jesteśmy zmuszeni do trwania w domach, chciałabym podpowiedzieć Wam kilka fajnych sposobów na miłe spędzenie czasu razem.

Wykorzystajcie to, co macie w domu. Choroba- chorobą, na to nie mamy wpływu, ale czas spędzony RAZEM jest BEZCENNY dla rozwoju emocjonalnego Waszych dzieci.

Właśnie teraz możecie zapracować na szacunek u swoich dzieci.

Polecam poniższy link, w którym znajdziecie Państwo sposób na rozmowę z dzieckiem o trudnej obecnie sytuacji
na świecie.

https://www.wydawnictwoolesiejuk.pl/fileadmin/user_upload/pdf/Koronawirus.pdf


A teraz kilka prostych zabaw:


·         Robimy papierowe kule. Wykorzystujemy do tego stare gazety, papierowe kartki. Przy okazji doskonale ćwiczymy mięśnie palców a to się przyda do pisania, wycinania, rysowania, kolorowania. Gdy mamy już dużo papierowych kul, przygotowujemy jakiś przedmiot do którego będziemy  trafiać np. pudełko, plastikowe wiaderko, kosz itp. Teraz ustawiamy się w pewnej odległości i zaczynamy zabawę. Kto więcej ma trafień –dostaje jakiś żeton lub inny przedmiot, który oznacza nagrodę.

Gdy dziecko radzi sobie dobrze z trafianiem, zwiększamy odległość- i znowu zaczynamy zabawę. Ta zabawa doskonale ćwiczy koordynację wzrokowo-ruchową, która jest bardzo ważna w nauce np. pisania.


·       Do domowych zabaw fajnie też wykorzystać balony: można z nimi urządzić dyskotekę (tańczyć w parze trzymając balon wskazaną częścią ciała), można je odbijać konkretnymi częściami ciała (np. tylko palcem wskazującym, tylko głową, tylko kolanem...), można je sobie podawać beż użycia dłoni- kolanami, stopami, w prawo-lewo, przedmuchując do siebie...; balony można fantastycznie ozdabiać doklejając do nich elementy, domalowując twarze itd., z wykonanych postaci można przygotować teatr, wystawić sztukę wg własnego pomysłu; balony świetnie nadają się do bezpiecznych sportów domowych: obwiązujemy dwa krzesła sznurkiem i mamy siatkę- gra w siatkówkę gotowa; odwrócony kosz na bieliznę i mamy bramkę do gry w hokeja; 


·    Pamiętacie jak robiliśmy bazy? Wystarczą krzesła, koce i zabawa gotowa. Zróbmy z dzieckiem jego własny "dom"; najprostsza zabawa a daje mnóstwo radości.


·    Możemy też zrobić tzw. TOR PRZESZKÓD- wybierając dostępne przedmioty, które mamy w pokoju. Dziecko zaspakaja potrzebę ruchu i jest szczęśliwe, że rodzic go chwali za włożony wysiłek.


·        Zabawa w „ciepło-zimno", np. z wykorzystaniem klocków... ukrywamy w domu klocki (w różnych miejscach): naprowadzając dzieci muszą je odnaleźć.. w innej wersji szukają same i np. układają z nich coś. Można zaproponować im zabawę, w której muszą ułożyć klocki wg instrukcji-rytmy (np. zielony-żółty-zielony-żółty-zielony-żółty... i kontynuować; duży-mały-zielony-duży-mały-zielony-duży-mały-zielony....) Fajnie do rytmów wykorzystywać różnorodne przedmioty w domu: sztućce, skarpetki, makarony; matematyka jest wszędzie :) 


·        Nawet gotując obiad, możemy z dzieckiem bawić się SYLABAMI/ GŁOSKAMI.  Zabawa polega na tym, że prosimy dziecko aby wyszukało w kuchni przedmioty, które rozpoczynają się na jakąś sylabę albo głoskę. Następnie dziecko zadaje zadanie rodzicowi. Ćwiczymy przy tym percepcję słuchową, która jest tak ważna w nauce czytania.


·        Zabawy z plasteliną: narysujcie na kartce jakiś przedmiot i wspólnie wypełnijcie go malutkimi kuleczkami z plasteliny. Dzieci lubią bawić się takim tworzywem a przy okazji ćwiczą motorykę ręki.


·        Zabawa w „Zrób to co ja"- pokazuj dziecku jakieś ruchy a ono ma ten układ powtórzyć.


·        Zabawa w „dyrygenta"- wystukaj prosty rytm na pudełku, podłodze itp. Dziecko ma to powtórzyć. Następnie dziecko jest dyrygentem.

Nie zapominaj o pochwałach przy każdej zabawie- POCHWAŁY SĄ JAK DOBRE POGŁASKANIA, budują poczucie wartości u dziecka.

Miłej zabawy!

Maria Pura

pedagog





09.04.2020



DZIECKO PRZEDSZKOLNE A MEDIA


·         Małe dzieci 3-5 lat nie powinny dłużej niż 20-30 minut dziennie oglądać bajek w telewizji.

Wskazane jest  codzienne czytanie bajek dziecku- wzbogaca to wiedzę dziecka o otaczającej rzeczywistości, zasób jego słownictwa, rozwija inteligencję oraz wzmacnia więź emocjonalną 
z rodzicem.


·         Dziecko w wieku 6-7  lat nie powinno dłużej niż 30 minut dziennie spędzać czas przed komputerem, telefonem czy  tabletem.

Dzieci, które spędzają dużo czasu w mediach są przestymulowane bodźcami wzrokowymi, słuchowymi. Mają trudności z koncentracją uwagi, bywają drażliwe, mogą być też nieposłuszne.


·         Dzieci w wieku przedszkolnym nie powinny mieć komputera w swoim pokoju a dostęp 
do Internetu- tylko za pozwoleniem i w obecności rodzica.


·         Badania neurologiczne potwierdzają, że dzieci do 11 roku życia nie  mają krytycznego odbioru treści i obrazu. Gry komputerowe często PROMUJĄ PRZEMOC, NAGRADZAJĄ PRZEMOC 
a dziecko niestety naśladuje bohaterów poznanych w sieci.

 

 

POLECANE STRONY DLA RODZICÓW:


·         WWW.chrondziecko.pl

·         WWW.helpline.org.pl

·         WWW.dzieckowsieci.pl

·         WWW.przedszkolaki.sieciaki.pl

·         WWW.Ciufcia.pl  - sprawdzone gry komputerowe dla najmłodszych







20.04.2020



Jak postępować z dzieckiem nadpobudliwym ?


Na początek kilka informacji …

 

Dziecko nadpobudliwe nie potrafi do końca kontrolować swoich zachowań, charakterystyczne dla niego jest to :

·         nie potrafi być  bez ruchu nawet przez krótki okres czasu,

·         często podrywa się z miejsca,

·         stale chodzi po pomieszczeniu, biega , wymachuje rękoma; podskakuje, wykonuje drobne, ale wzmożone ruchy kończynami ( np.: macha nogami , porusza palcami rąk , ciągle zajmuje się rzeczami , które leżą w zasięgu ręki , kiwa lub wierci się na krześle, gryzie przedmioty, niszczy rzeczy itp. ),

·         ma trudności w skupieniu uwagi, pochopnie i pobieżnie myśli, nie potrafi dłużej skupić się na czynności, którą wykonuje, ponieważ nawet najmniejsze bodźce go dekoncentrują i odrywają od zadania, przerzuca uwagę z obiektu na obiekt - zachowuje się tak jakby interesowało go kilka rzeczy naraz,

·          przejawia nadmierną impulsywność: bywa nieopanowane, często krzyczy, piszczy, nadmiernie wyraża emocje, ma zwiększoną wrażliwość emocjonalna na bodźce z otoczenia;

 

PORADY:

1.      Do dziecka trzeba mówić spokojnie. Rodzicu, pamiętaj, że Twoje emocje udzielają się dziecku!

2.      Mów do dziecka krótkimi zdaniami, nie zasypuj go na raz wieloma poleceniami.

3.      Ważne  aby dziecko miało zapewnioną sporą dawkę ruchu w ciągu dnia. Ćwiczyć można razem z dzieckiem w domu a jeśli to możliwe najlepiej wyjść na świeże powietrze.

4.      Trzeba przyzwyczajać dziecko i wdrażać je do kończenia każdego zadania.

5.      Należy unikać sytuacji powodujących dodatkowe napięcie emocjonalne u dziecka (  konflikty, kłótnie rodziców). Dziecko musi mieć zapewnioną w domu atmosferę akceptacji i spokoju.

6.      Bardzo ważna jest Twoja konsekwencja Rodzicu!  Stawianie jasnych granic, co dziecku wolno a czego nie może. Rodzice powinni wypracować dla siebie wspólne formy postępowania z dzieckiem. Brak konsekwencji i zgodności rodziców prowadzi do chaosu.

7.      Niewskazane jest zwracanie uwagi na dziecko tylko wtedy, gdy zachowuje się niepoprawnie, powoduje to wzmocnienie rangi negatywnych zachowań. Dostrzegaj Rodzicu dobre zachowania swojego dziecka i chwal za nie- dziecko będzie miało motywację aby powtarzać te dobre zachowania!

Nagrody są skuteczniejsze od kar. 

Każe dziecko potrzebuje pochwał niemal jak powietrza do oddychania.

8.      Należy ograniczyć czas oglądania telewizji, wyeliminować programy o treści agresywnej z dużym ładunkiem emocji.

9.      Ogranicz dziecku gry na telefonie, tablecie, konsoli czy komputerze do 20 minut dziennie.

10.  Ogranicz do minimum podawanie dziecku słodyczy. Cukier nie jest potrzebny dziecku do prawidłowego rozwoju.

Niestety cukier wzmaga nadpobudliwość!!!

Dieta bogata w warzywa, owoce, tłuszcze pochodzące z ryb, orzechy, wodę niegazowaną – będzie sprzyjać lepszej  pracy mózgu Twojego dziecka!

 

Pedagog Maria Pura






07.05.2020

POCZUCIE WŁASNEJ WARTOŚCI DZIECKA

-dlaczego jest tak ważne?

Poczucie własnej wartości - to przeciwieństwo do poczucia własnej bezradności.

Wiele czynników wpływa na budowanie się poczucia własnej wartości. Oprócz predyspozycji genetycznych, znaczącą rolę ma wychowanie.

Badania pokazują, że najważniejszym źródłem poczucia własnej wartości są rodzice, którzy podczas codziennych kontaktów z dzieckiem modelują jego poczucie własnej wartości.

"Mamo, tato  nie umiem..."

W procesie uczenia się i doświadczania nowych sytuacji naturalne są również porażki i pojawiające się w dziecku uczucie bezradności.

Dziecko w takich momentach bardzo potrzebuje wsparcia i akceptacji rodziców. Okazane w takich sytuacjach zrozumienie dla trudności, brak ocen, ośmieszania, pokazanie, że celem nie jest bycie perfekcyjnym- bardzo pomaga dziecku w budowaniu poczucia własnej wartości.

Akceptacja wszelkich przeżywanych uczuć jest bardzo ważna, jednak istotne jest, by jednocześnie pokazywać dziecku, że uczucie bezradności nie jest czymś trwałym, stałym, niezmiennym, a tylko stanem przejściowym, chwilowym.

Dlaczego poczucie wartości jest takie ważne…?

Jeśli poziom poczucia własnej wartości u dziecka jest niski, trwa ono w konflikcie z samym sobą – obwinia nadmiernie siebie za każdą porażkę, nie docenia ewentualnych sukcesów, odtrąca samo siebie- wzmacniając własną bezradność. Dziecko o niskiej samoocenie często izoluje się od innych, nie wierzy, że ktoś może go polubić. Boi się braku akceptacji w grupie, dlatego często czuje się samotne wśród dzieci.

Z kolei zawyżona samoocena nie pozwala dziecku dostrzec własnych wad, niedoskonałości czy porażek. Dziecko odznaczające się zawyżoną samooceną nie radzi sobie również najlepiej w kontaktach międzyludzkich. Jego bezkrytyczność, skutkuje niechęcią innych wobec niego. Często jest odtrącane, nielubiane co z kolei może rodzić jego agresję.

Drogi Rodzicu!

Jeśli zależy Ci na budowaniu prawidłowego poczucia wartości swojego dziecka:

  • Okazuj dziecku swoją miłość i czułość;
  • Wytyczaj  granice;
  • Ucz  zasad;
  • Jasno mów  o swoich oczekiwaniach wobec dziecka;
  • Pozwalaj  dziecku na samodzielność;
  • Pokazuj , że wierzysz w możliwości dziecka;
  • Pozwalaj  doświadczać dziecku własnej sprawczości nawet w wykonywaniu drobnych czynności;
  • Akceptuj  uczucia dziecka - zarówno te przyjemne jak i nieprzyjemne; wszystkie uczucia są potrzebne;
  • Miej odwagę przyznać się do swojego błędu i przeproś dziecko;
  • Przyjmuj  krytykę na swój temat;
  • Umiej obdarzać  komplementami dziecko;
  • Doceniaj  wysiłki, starania dziecka, nawet jeśli nie zawsze wszystko mu się udaje;
  • Miej  dystans do siebie i poczucie humoru na własny temat;
  • Licz się ze zdaniem i potrzebami dziecka.

Trudno będzie Ci budować w dziecku poczucie wartości, jeśli sam masz problem z samooceną.

By Twoje dziecko dobrze myślało o sobie samym, Ty także musisz dobrze myśleć o sobie, a co więcej – okazywać to.

Polubmy się i szanujmy, nie przedstawiajmy się w niekorzystnym świetle – starajmy się być wzorem dla dziecka.



12.05.2020

LEWORĘCZNOŚĆ U DZIECI

 

Osoby leworęczne wykonują większość czynności wymagających dużej precyzji ruchów za pomocą ręki lewej. Około 8–15% ludności jest leworęczna.

Leworęczność wynika z silniejszego rozwoju prawej półkuli mózgu, co objawia się nie tylko w częstszym używaniu lewej ręki, lecz także w lepszym i sprawniejszym funkcjonowaniu całej lewej strony ciała.

Według Marty Bogdanowicz (1992) pierwsze objawy dominacji strony ręki można zauważyć pod koniec 1 roku życia dziecka. Praworęczność pojawia się zazwyczaj w wieku 2- 3 lat, a leworęczność później -w wieku 3-4 lat.

Ostatecznie dominacja jednej ręki ustala się w pierwszym roku nauki w szkole, kiedy dziecko zaczyna pisać (6-7 lat).

 

Leworęczne? Praworęczne? Oburęczne?

Jeśli nie można wyraźnie określić, którą rękę dziecko preferuje, mówi się o zamiennym lub niestabilnym użyciu rąk. Osoby oburęczne to w rzeczywistości osoby ze skłonnością do prawo- lub leworęczności, które określone czynności wykonują obiema rękami wymiennie.

 

Jeśli dziecko czteroletnie nie ma ustalonej preferencji jednej ręki (np. rysuje prawą ręką, a bawi się raczej lewą lub podczas malowania używa zamiennie obu rąk), należy zgłosić to lekarzowi pediatrze. Za pomocą rzetelnych technik diagnostycznych specjalista powinien ustalić rękę dominująca, by wspomagać rozwój sprawności tej ręki. Zastosowanie ukierunkowanej terapii daje dziecku wystarczająco dużo czasu na rozwinięcie sprawności ręki, zanim dziecko pójdzie do szkoły.

 

Obserwacja dziecka

Warto obserwować ręczność dziecka. Codziennej obserwacji mogą podlegać spontaniczne czynności dziecka a wymagające dużej zręczności, ponieważ są one najsilniej lateralizowane i często wskazują na wrodzoną dominację (prawostronność, lewostronność).

Przykłady: mycie zębów, bawienie się bączkiem, rzucanie kostką, nawlekanie koralików na drucik umocowany pionowo, wyjmowanie koralików z naczynia, wkładanie patyczków do pudełka, podlewanie kwiatków konewką itp.

Skutki tzw. przeuczania z lewej ręki na prawą

Należy pamiętać, że nie wolno przeuczać dziecka leworęcznego na prawą rękę, należy jedynie wzmocnić rękę lewą. Dzieci leworęczne powinny wykonywać wszystkie czynności lewą ręką, ponieważ służy to usprawnianiu ich motoryki. Zadaniem rodziców jest usprawnianie precyzji i szybkości ruchów ręki, przyswojenie prawidłowych nawyków ruchowych podczas wykonywania ćwiczeń grafomotorycznych. Powinno się dbać o to jak dziecko trzyma ołówek. Światło przy pisaniu powinno padać z prawej strony.

Wczesne przestawianie osoby leworęcznej na prawą rękę może być przyczyną rozmaitych zaburzeń. Wrodzona asymetria funkcji mózgu nie ulega zmianie, może jednak zostać zaburzona, co prowadzi do poważnych konsekwencji w rozwoju osobowości i w całym życiu danej osoby.

Skutkami tzw. przestawienia mogą być:

  • Zaburzenia pierwotne (zaburzenia pamięci i koncentracji uwagi, problemy z czytaniem i pisaniem, labilność orientacji w schemacie ciała, zaburzenia mowy, problemy z małą motoryką).
  • Zaburzenia wtórne (poczucie niskiej wartości, niepewność, wycofanie, nadmierna kompensacja poprzez zwiększony wysiłek, zaburzenia zachowania, moczenie nocne, problemy emocjonalne, zaburzenia osobowości).

Dzieci leworęczne traktują swoją leworęczność naturalnie i mają wystarczającą pewność siebie, dlatego dorośli nie powinni  z tego robić problemu. 

Jeżeli „na siłę" przestawia się leworęczność u dziecka mogą pojawić się problemy z pisaniem i czytaniem, przypominające objawy dysleksji i dysgrafii.

 

        Propozycje ćwiczeń  rozwijających motorykę rąk dla dzieci leworęcznych:

·         ćwiczenia ruchowe o charakterze relaksacyjnym takich jak „otrzepywane" rąk z wody, swobodne wymachiwania kończynami, ćwiczenia ruchowo – oddechowe, ich celem jest kontrolowanie, regulowanie poziomu napięcia mięśniowego. Pomagają w tym ćwiczenia naprzemienne raz o charakterze aktywnym, raz relaksacyjnym np.: zaciskanie i rozwieranie dłoni, przykurczanie górnych kończyn i luźne ich opuszczanie, silne klaskanie i lekkie uderzanie o siebie obu dłoni. W zasadniczy sposób koordynację ruchów, szybkość i precyzję kształtują wszelkie czynności samoobsługowe takie jak: mycie, jedzenie, ubieranie, sprzątanie.

·         zabawy manipulacyjne (zabawa piaskiem, wodą, rozkruszanie, posypywanie np. solą; nawlekanie koralików przyszywanie guzików przewlekanie sznurka przez dziurki, haftowanie na tekturkach z dziurkami ugniatanie palcami kuleczek z papieru, plasteliny, wycinanie papieru, wydzieranie)

·         zabawy konstrukcyjne:

             - mały architekt, klocki „Lego"

             - budowanie z drewnianych klocków

             - konstrukcje z elementów łączonych śrubami

·         zabawy dydaktyczne

             - układanie mozaiki z kołeczków, ćwieczków wtykanych w perforowane płytki

             - puzzle, układanki z drobnych elementów

·         zajęcia plastyczne

             - modelowanie w glinie, plastelinie

             - wydzieranie, wycinanie

             - malowanie pędzlem, palcami, pęczkiem waty itp.

             - rysowanie i malowanie za pomocą różnych narzędzi

 

Bibliografia: Bogdanowicz M. (1992), Leworęczność dzieci, Warszawa, wyd. WSiP




21.05.2020

Dlaczego czytanie dziecku jest takie ważne?

 

"Bez względu na to ile masz zajęć, najważniejszą rzeczą,
jaką możesz zrobić dla przyszłości swego dziecka, oprócz okazywania
mu miłości przez przytulanie, jest codzienne głośne czytanie
oraz radykalne ograniczenie telewizji"

Jim Trelease

 

Czytanie dziecku od najmłodszych lat wywiera duży wpływ na rozwój dziecka, ponieważ:

 

  • rozwija język, pamięć i wyobraźnię;
  • uczy myślenia, poprawia koncentrację;
  • wzmacnia poczucie własnej wartości dziecka;
  • poszerza wiedzę ogólną;
  • ułatwia naukę, pomaga odnieść sukces w szkole;
  • uczy wartości moralnych, pomaga w wychowaniu;
  • kształtuje nawyk czytania i zdobywania wiedzy na całe życie.

Rodzicu!

  • wprowadź rytuał głośnego czytania dziecku 20 minut dziennie;
  • jeśli dziecko o to prosi - wielokrotnie czytaj tę samą książkę lub wiersz;
  • pozwalaj na pytania, rozmowy, powrót do poprzedniej strony.

Warto wiedzieć, że:

  • W trakcie czytania, zwłaszcza dzieciom w wieku 4 - 5 lat, warto też pokazywać poszczególne literki (szczególnie te duże, wydrukowane w rozmaitych kolorach), a potem te same literki w różnych wyrazach. Dziecko je zapamięta, a potem łatwiej i szybciej nauczy się samo czytać.
  • Wspólne czytanie to także kontakt fizyczny pomiędzy czytającym a dzieckiem - przytulenie, siedzenie mamie lub tacie na kolanach, głaskanie po głowie. To szczególnie ważne w przypadku tatusiów, którym przeważnie trudniej jest okazywać czułość swojemu dziecku, a wspólne czytanie to ku temu idealna okazja i pretekst zarazem.
  • Czytanie sprawia, że dziecko zdobywa życiowe doświadczenie w bezpiecznej, serdecznej dla niego sytuacji. Dowiaduje się, że warto być odważnym, dbać o przyjaciół i szanować innych ludzi. Przygotowuje na spotkanie ze światem, innymi ludźmi i z… samym sobą.
  • 20 minut codziennego czytania dziecku to działanie każdego człowieka w zasięgu ręki, nawet najbardziej zapracowanego. Najlepszym lektorem dla swojej pociechy są rodzice, a codzienne czytanie przynosi niesamowite efekty.
  • Czytanie dziecku jest dziś ważniejsze niż było kiedykolwiek: czytanie chroni dziecko przed uzależnieniem od telewizji i komputerów. Więź z rodzicami, wzmocniona czytaniem, daje dziecku siłę do pokonywania wielu pokus i zagrożeń.

Maria Pura

 

 (szerokość: 190 / wysokość: 190)(szerokość: 190 / wysokość: 221)(szerokość: 190 / wysokość: 179)(szerokość: 225 / wysokość: 225)(szerokość: 190 / wysokość: 190)(szerokość: 190 / wysokość: 173) (szerokość: 190 / wysokość: 184)(szerokość: 190 / wysokość: 190)
serwis jest częścią portalu miejskiego www.chojnow.eu przygotowanego przez MEDIART (w CMS) © przy współudziale Urzędu Miejskiego w Chojnowie